از آنجا که حاج محمد حسن قناد (زرینه)، پس از ابداع انگشت پیچ که در آن فقط از سفیده تخم مرغ استفاده می‌کرده (نگاه کنید به محصول انگشت پیچ) و زرده جدا شده از تخم مرغ بصورت مازاد و پرت باقی می‌مانده و به نوعی زیان تولید محصوب می‌شده. با تفکری خلاقانه و اقتصادی توانسته با ترکیب آن زرده ها با روغن و شکر و گلاب و پخت سنتی آن زمان، حلوا زرده فعلی را به بازار عرضه کند. البته روغنی که در آن زمان استفاده می‌شده روغن حیوانی یا کرمانشاهی بوده که در حال حاضر با تغییر ذائقه مصرف کنندگان دیگر از این روغن استفاده نمی‌شود.